Hormuzgan.net

Hormozgan is one of the 30 provinces of Iran. It is in the south of the country, facing Oman. Its area i68,475 km2 (26,438 sq mi), and its provincial capital is Bandar Abbas. The province has 14 islands located in the Persian Gulf, and 1,000 km (620 mi) of coastline.The province has eleven major cities, namely: Bandar Abbas, Bandar Lengeh,HajiAbbad, Minab, Qeshm, Jask, Bastak, Bandar Khamir,Gavbandi, roudan and Abumusa. The province also has 21 counties (or districts), 69 municipalities, and 2046 villages. In 2007, the population of the province was at almost 1.5 million     .                    

تاريخچه و سال بناي بندرعباس :::                                         

بنابر شواهد تاريخي، در قرن ششم هجري بندري بين ميناب و جاسك كنوني وجود داشته است كه بندر هرمز ناميده ميشده. پس از حمله قوم مغول به ايران كه در اوايل قرن هفتم هجري رخ داد و زماني كه اين قوم ويرانگر به نواحي جنوبي ايران رسيدند، ساكنان بندر هرمز آن زمان، اجبارا شهر و ديار خود را ترك كرده و به نزديكترين جزيره كه جرون نام داشت ( جزيره هرمز فعلي ) پناهنده شدند و به عمران و آباداني آن پرداختند. اين مهاجرين به يادگار موطن اصلي خود، نام اين جزيره را هرمز نهادند و از آن تاريخ به بعد عملا دو هرمز بر سر زبانها افتاد و ثبت گرديد:
 
هرمز قديم كه همان ناحيه بين ميناب و جاسك مي باشد
 هرمز جديد كه همان جزيره هرمز فعلي است

پس از آنكه در قرن 16 ميلادي پاي پرتغاليها به خليج فارس باز شد و ساليان دراز در جزيره هرمز مستقر گرديدند، ظاهرا در جستجوي پناه گاه مناسبي براي كشتي هاي خود بودند كه متوجه آبادي كوچكي در شمال جزيره هرمز شدند كه آن روزها بندر جرون ناميده ميشد ( بندرعباس كنوني ). و چون در ساحل اين آبادي يعني بندر جرون خرچنگ زيادي ديدند و از آنجا كه در زبان پرتغالي خرچنگ را كامارائو مي نامند، بندر جرون را بندر كامارائو نام نهادند. نام كامارائو در طول سالهاي دراز بتدريج به كامارائون، كامارون، كامرون، گامبرون و گمبرون تغيير يافت و وارد فرهنگها و نوشته ها گرديد.
شاه عباس كه از سال 1010 هجري قمري برابر با سال 960 شمسي همواره به فكر بيرون كردن پرتغاليها از خليج فارس بود، سرانجام تصميم نهايي را گرفت و ابتدا جزاير بحرين و سپس سواحل خليج فارس و نهايتا در سال 994 هجري شمسي بندر گامبرون (بندرعباس كنوني) را از تصرف آنان خارج ساخت.
شاه عباس براي تحقق اين امر به موجب فرماني الله ورديخان فرمانرواي فارس را مامور نمود تا با پرتغاليها وارد جنگ شود. الله ورديخان آن مهم را به فرزند دلير و باتدبير خود، امامقلي خان محول كرد و او با سپاهي ورزيده و مجرب به اتفاق سپهسالار خود امامقلي بيگ و برادر خود داوودخان از راه لار عازم گامبرون شد و جنگ را آغاز كرد. اما بعلت نداشتن ابزار جنگي مناسب و كافي، كاري از پيش نبرد و ناگزير به شيراز بازگشت و خود را براي جنگي ديگر با پرتغاليها آماده كرد. اما در همان سال الله ورديخان درگذشت و امامقلي خان خود فرمانرواي فارس شد. او براي پيشبرد مقاصد خود با انگليسي ها وارد مذاكره شد و به نمايندگان آنان وعده داد كه اگر ايرانيان را در جنگ با پرتغاليها ياري دهند، امتيازات تجاري آنها، مخصوصا امتياز صدور ابريشم كه فوق العاده مورد توجه آنان بود، پايدار خواهد ماند و در غير اين صورت لغو خواهد شد. گفتگوهاي زيادي جريان يافت و سرانجام انگليسي ها موافقت كردند كه ايرانيان را در جنگ با پرتغاليها ياري نمايند. و بدين صورت جنگي سخت درگرفت كه درنهايت با پيروزي ايرانيان و خروج پرتغاليها از بندر گامبرون پايان يافت. امامقلي خان قلعه اي را كه پرتغاليها ساخته بودند ويران نمود و اندكي دورتر از آن قلعه اي زيبا به سبك قلعه هاي اروپايي بنا كرد و در كنار آن شهري ساخت كه از آن تاريخ بنام شاه عباس، بندرعباس ناميده شد-

برگرفته از كتاب: از بندر جرون تا بندرعباس، نوشته: احمد سايباني، بهار

To contact us: info@hormuzgan.net

Left Arrow Callout: Hormozgan